Zij gingen de uitdaging aan: 100 dagen geen restafval

Alles scheiden en geen restafval. Honderd gezinnen uit Barendrecht, Ridderkerk en Albrandswaard gingen de uitdaging aan. "Onze zakken zijn veel leger.''

Rond haar aanrecht heeft Sandra van Heijst, moeder van vier pubers, een heus afvalstation ingericht. En tijdens het koken gaan hup, de plastic dekseltjes in de ene bak en de zaadlijsten van de komkommers in een andere. "Afval scheiden is daardoor een kleine moeite'', vertelt de Ridderkerkse.

Maar bij het doen van de boodschappen liep Van Heijst de afgelopen maanden wél tegen problemen aan. "Ik had van stoffen doeken tasjes genaaid. Die nam ik mee om bijvoorbeeld sperziebonen in te doen.'' Dat beviel echter niet zo goed. "Het past niet bij me. Ik vergat ze, moest ze weer wassen.''

En dan waren er nog de milieuonvriendelijke verpakkingen. "De stokbroden in Albert Heijn worden verpakt in papieren zakken met een plastic venster. Dat is zo onhandig!'' Het papier moet in een andere bak dan het plastic.

Sticker
Van de supermarktmedewerker mocht Van Heijst het brood niet zonder zak meenemen. "Dan konden ze de sticker met de barcode nergens kwijt.'' De Ridderkerkse stuurde een bericht naar de grootgrutter met het verzoek om voortaan zakken van alleen papier te maken.

Ook de chipszakken waren een probleem, evenals de deodorant. Tijdelijk stapte het hele gezin over van sprays op rollers. "Die zijn van glas of plastic en wel recyclebaar'', zegt Van Heijst. Tot opluchting van de kinderen, die de rollers vonden plakken, leerde navraag dat de deobussen toch bij het blik konden. "En dan zijn er nog die enveloppen met een venster'', verzucht Van Heijst. "Daar heb ik me echt aan geërgerd.''

Blog
Ruim veertig gezinnen uit Albrandswaard, Ridderkerk en Barendrecht probeerden honderd dagen lang zo min mogelijk restafval te produceren. Elke week wogen ze hun restafval en postten ze het resultaat op een blog. De uitdaging zorgde bij de deelnemers voor een 'forse reductie' van het afval. Van Heijst ging van 1,8 kilo restafval naar minder dan een kilo. "Het werd echt een sport'', zegt de Ridderkerkse. "Ik heb heel vaak mijn zakje afval gefotografeerd en op Twitter gezet.''

Ook deelnemer Annemarie Bliek uit Barendrecht, moeder van twee kinderen, merkte dat de afvalzakken leger werden. "Eerst hadden we vijf zakken per week, nu nog maar twee.'' Ze besloot mee te doen met de uitdaging om haar kinderen bij te brengen wat afval doet met het milieu. "Het verschil in afval kwam vooral doordat we groente-, fruit- en tuinafval beter scheidden. Eigenlijk viel de uitdaging ons erg mee.'' 

Voor de Barendrechtse is het scheiden van afval inmiddels vanzelfsprekend. "Op mijn werk gooien we nog alles bij elkaar. Dat voelt nu tegennatuurlijk'', zegt Bliek. "Ik heb voorgesteld om speciale bakken voor afvalscheiding neer te zetten.'' 

Hannie van der Well uit Albrandswaard merkte geen verschil voor en na de deelname aan het afvalproject. "Ik had 1,2 kilo per week en dat heb ik nog steeds. Het is een bevestiging dat ik goed bezig ben.'' Vooral de kattenbakkorrels zorgen voor veel gewicht in de afvalbak van Van der Well. "Er bestaan wel biologisch afbreekbare korrels, maar die 'blieven' mijn katten niet.''

Bron: AD.nl


Foto AD

Hannie van der Wel, Annemarie Bliek en Sandra van Heijst (vlnr) deden mee met de uitdaging van Ridderkerk, Barendrecht en Albrandswaard om honderd dagen zo min mogelijk afval te produceren. © Jan de Groen